خسته شدم.....حوصله هم ندارم.....بی روح بی روح.....زندگی باز یکنواخت شده.....تابستونم تموم شد...هیچی عاید من یکی نشد....مثه همیشه باز تابستون و درس خوندم و کار کردم.....نه سرگرمی نه تفریحی هیچی....دیگه صبح که از خواب پا میشم سحرگاه واسم لذتی نداره.......روزا با فری می ریم تو خیال......

یه جای سر سبز و خنک.....جایی که هیشکی نباشه...جایی که روحمون رو ارامش بده....یه رودخونه...یه کوه که اب از دل اون اب بیرون بیاد صدای پرنده ها ذهنمون رو نوازش بده...یه جای بکر....طبیعت زیبای خدا....تو همین فکریم که صدامون می کنن خانوما کجا سیر می کنید؟؟؟؟؟؟

بدبخت يا خوشبخت

ببین شاملو چطور با مخاطبش ارتباط برقرار می کنه....این حرف دل من و تو هست......

 روزی که تو بیایی

برای همیشه بیایی

و مهربانی با زیبایی یکسان شود

روزی که ما برای کبوترهایمان دانه بریزیم......

و من آن روز را انتظار  می کشم

حتی اگر روزی

که دیگر

 نباشم....